change of plans

‘Kleine’ verandering in de planning
Ik vlieg vanavond terug naar huis. Wegens privéomstandigheden heb ik besloten dat ik terug naar huis moet gaan. Ik wil er verder niet heel veel over kwijt. Alleen dat mijn familie altijd voor mij klaarstaat en ik dankzij hen ben geworden wie ik ben. Dat betekent ook dat ik moet klaarstaan wanneer zij mij nodig hebben. Familie staat voor mij altijd op de eerste plaats.
Vanaf dinsdag geef ik gewoon weer mijn lessen en personal training!

niet naar huis

Even tijd vrij maken om te schrijven. Er gebeurd zoveel.

Direct maar met de deur in huis. Ik ben gecanceld voor de King’s cup op 5 december. Door een insider is ons verteld dat de reden daarvan is dat ik te sterk ben voor het toernooi. Met andere woorden de kans is te groot dat ik zou winnen en dat kan niet want op de King’s cup wint ten alle tijden Thailand en ze willen een niet te grote bedreiging. Mijn optreden tijdens de Queens birthday heeft ervoor gezorgd dat ik nu niet mag deelnemen aan de King’s cup. Zuur? Ja. Einde van de wereld? Dacht het niet.

Ik heb mij een avond opgesloten in mijn kamer, een flik potje zitten janken en de volgende ochtend weer met opgeheven hoofd ertegenaan. Het zal wel een reden hebben en ja hoor, exact de dag erna word Mam gebeld. Er zijn promotors uit Chiang mai onderweg naar de gym. Ze willen Marloes zien. Een grote pick up stopt op de oprit en er stappen stuk of 6 mannen uit. Malud, Malud!! 1 van de mannen pakt de pads en stapt in de ring. You! Come!… Ik was net wakker geworden en stap met een slaperig hoofd de ring in, handschoenen aan en gaan. Laat maar zien wat je in huis hebt. Gelukkig waren ze erg onder de indruk en na 2 minuten begon iedereen te klappen en was het genoeg voor hen om te zien wat ik kon. Later die dag worden we ook nog gebeld. Of ik 2 januari wil vechten op een groot live evenement op tv in Bangkok. Ja of nee? Nu beslissen!

Eigenwijs als ik ben. Nee… ik wil thuis zijn met de kerst.
Danny zegt, geef ons een dag de tijd. Ik kijk Danny woest aan. Tranen branden in mijn ogen. Nee Dann, kom op. Ik wil thuis zijn, niet hier alleen in Thailand. Zonder mijn familie, zonder jouw.
Dann weet me te overtuigen. Dit is mijn leven, dit is wat ik heb gekozen en deze kansen komen niet zonder reden. En hij heeft me beloofd dat wanneer ik in het vliegtuig naar huis zit, dat ik blij ben dat ik het heb gedaan. Nou we gaan het meemaken.. want op dit moment voelt het totaal niet zo.

Maar ik ga het doen. 12 december vecht in Chiang mai voor de promotors die mij kwamen opzoeken in de gym. Channel 3 (tv) is daar bij aanwezig en zijn zeer geïnteresseerd om mij gevechten aan te bieden.
2 januari vecht ik super muay thai in Bangkok. Super muay thai is de organisatie van niemand minder dan Buakaw Banchamek. Zeker 1 van mijn favoriete vechters en een legende in de muay thai. Een absolute volksheld hier in Thailand. Mocht je hem niet kennen, kijk dan maar eens op youtube naar wat filmpjes van hem. Ik zal (samen met mijn tegenstandster) het eerste vrouwelijke gevecht zijn om te kijken hoe het televisiepubliek daarop zal reageren. Het is een absolute eer om mee te mogen doen in Super muay thai, op dit moment 1 van de meest gewilde vechtshows om in te vechten hier in Thailand.
Bizar toch? King’s cup gaat niet door en even voelt het als het einde van de wereld en de dag erna komt dit eruit. Zo zie je maar… alles heeft een reden.

Dus ik blijf hier in Thailand zowieso tot 4 januari.

Maar ik heb in de tussentijd niet stilgezeten hoor!
25 november heb ik mijn eerste wedstrijd gehad. Tijden Loi kratong. Loi kratong is een feestdag hier in Thailand, waarbij de godin van het water word bedankt voor de overvloedige water tijdens het regenseizoen. Een feestdag waarbij offers aan de rivier worden gebracht en lampionnen in de lucht worden gelaten. Heel erg mooi en bijzonder en mijn favoriete Thaise feestdag. Ik mocht dit jaar vechten op het festival hier in Pai. Tegen niemand minder dan Saifaa. (3e keer) Ik wist van tevoren, ik ga zowieso verliezen, ik kan alleen winnen op k.o. Het evenement werd georganiseerd door de Thaise overheid. Saifaa is de Thaise wereldkampioen. Dus no way dat ik dit op punten kan winnen. We hadden een strak gameplan en ik was er klaar voor. Het was geweldig! Eindelijk had ik mijn eigen publiek hier in Pai. Onder andere mijn koffiemannetje, mijn massage mamma, het tatoomannetje, de buurman, de eigenaren van de restaurants waar we vaak komen.
Ik begon de wedstrijd en ik was in mijn element. Alles ging goed, ik ga dit winnen. Ronde 3, ik sla haar aan, ik voel het. Ik ga haar k.o. slaan. Ik begin te ellebogen en ze staat nog wel maar ze is al weg. Enige is dat ze nog door haar benen moet zakken. Elleboog na elleboog en dan… dan word ik eraf getrokken door de scheidsrechter en de bel gaat. Huh zo snel… Ronde 3 hebben ze ingekort. Na 1.30min. stoppen ze de ronde en geven ze pauze… In die pauze hebben ze genoeg tijd haar terug te brengen en ze vecht de partij uit. Maar ik ben overtuigd. Haar gezicht is gezwollen haar benen zijn vuurrood.. mijn arm gaat straks omhoog, geen twijfel over mogelijk.
Fout gedacht… Thailand wint. Ze heeft gewonnen en ze is dolblij.
En ik? Ik lach en buig en ga naar de kleedkamer. Mensen uit het publiek zijn woest en komen naar me toe. Kan niet! Je hebt gewonnen!!! Ja weet ik. Ja maar hoe kan dat dan? Dat is vechten in Thailand. Ik weet hoe het werkt en ik kan er niks aan doen. Ik weet dat ik het goed heb gedaan en op dit moment is dat voldoende voor mij. Ik had moeten winnen op k.o. en dat is bijna gelukt. En die korte ronde dan? Ja ik kan het aanvechten en dan krijg ik deze partij… maar dan vecht ik nooit meer. Je kan niet ingaan tegen de Thaise regering. Dat kan ik niet winnen. Dus ik lach erom en door naar de volgende, klaar. Ik zet later de partij op de site, dan kan je zelf oordelen (uploaden duurt erg lang hier)

Ik heb geen blessures en heb 2 dagen na mijn partij de pai miniMarathon (10km) gelopen. Die ik overigens wel heb gewonnen bij de vrouwen hahaha. 10 km in 42min. Vraag me niet hoe ik dat heb gedaan, want het gevolg is dat ik nu dus al 2 dagen niet meer kan bewegen van de spierpijn.

Dann gaat samen met Peter aanstaande zondag terug naar huis. Dann krijgt geen vrij van zijn werk. Dat kan ook niet, Deze maanden zijn erg druk op zijn werk.
En ik ga me weer volop voorbereiden op de volgende partij. Dit jaar geen kerst en oud en nieuw voor mij.

Je moet er wat voor over hebben toch?

even kort een update

De dagen vliegen echt voorbij. Van training naar training en daartussen zoveel mogelijk proberen te ontspannen. Dat houd in massages en heel veel slapen. Af en toe naar de hotspring om de spieren een beetje te relaxen.

Voorbereidingen gaan goed. Ik ben fit, ik ben wedstrijdklaar. Voel me sterk en ook mijn gewicht gaat goed naar beneden. Mijn dagen zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. Regelmaat is misschien wel de sleutel dat ik de concentratie en focus heb om hier topfit te worden.
Ik start mijn dag 7.30 met een espresso en een licht ontbijt, daarna hardlopen, het hardlopen is het moment dat ik weer een beetje gevoel in mijn stijve spieren krijg. Ipod aan en zo maak ik mijn rondje door de rijstvelden. Het is een drukke periode want er word geoogst op het land. Dus om deze tijd is het hele dorp al hard aan het werk.
8.30 begint de training. Na de training, zo een 2 tot 3 uur later eet ik lunch en ga ik slapen. Om 15.30 start de middagtraining. Na de middagtraining eet ik een kleine maaltijd en duik ik gelijk weer mijn bed in. Alle energie die ik heb, stop ik in mijn trainingen.
Over het algemeen ben ik gefocussed en voel me rustig. Af en toe is dat moeilijk om te bewaren omdat er zoveel energie in mijn lijf zit. De adrenaline is aan het opbouwen en ik begin soms wat onrustig te worden. Zo mocht ik gisterochtend niet trainen. Ga maar slapen. Vind je rust. Ontzettend moeilijk voor mij, maar het trainen ging vandaag alweer veel beter en de mindset is weer op het juiste pad. Het was dus nodig.

Helaas is een juiste mindset en fitheid niet het enige wat ik nodig heb om te vechten. Het hele politieke spelletje eromheen is in volle gang. Om partijen te krijgen heb je promotors nodig en promotors zijn bloedhonden. Elke keer loop ik daar weer tegen aan. Wil je vechten? Dan moet je dit en dit doen, dan wil ik dit en dit van jouw. Helaas voor de bloedhonden ben ik dit keer niet flexibel. Mijn voorwaarden of ik vecht niet. Ben er klaar mee en te oud voor dit geneuzel. We komen er op dit moment niet uit over de kings cup. De promotor eist dingen van mij waar ik niet mee akkoord ga. We gaan zien of het gaat werken… dus of ik vecht de kings cup en krijg het op mijn voorwaarden of ik eindig met niets… een gok.
Zodra ik meer weet, laat ik dat natuurlijk gelijk weten.

En nu… nu ga ik slapen, over 2 uurtjes start mijn volgende training.
Tot snel!