Achter elke partij zit een verhaal

Veel te lang niet geschreven maar wat gaat de tijd snel en wat vliegen de dagen voorbij. Buiten het trainen om probeer ik veel te rusten maar heb ik ook mijn handen vol aan Kate. Die ontwikkeld in een tierelier en is geen klein onschuldig babietje meer. Nee de marloes en danny 2.0 versie groeit als kool en is de wereld aan het ontdekken. De eerste tandjes zijn onderweg en dat maakt haar soms onhandelbaar. Niets is goed en dat kan ik begrijpen met rood opgezet tandvlees en alle veranderingen die ze doorgaat. Zo ook onze nachtrust. Vanaf ongeveer 8 weken sliep Kate al de hele nacht door, dus we hebben eigelijk nooit gevoeld hoe het is om gebroken nachten te hebben, maar sinds een week of 2 word Kate s’nachts wakker, huilend. Ze heeft niet veel nodig, speentje erin en ze is weer vertrokken naar dromenland. Maar het is toch een stuk pittiger, vooral wanneer de wekker om 7 uur weer gaat.

Daar komt bij dat Kate kan kruipen. Oefff….

Waar je thuis een baby over de grond zijn/haar gang kan laten gaan is dat hier in Thailand, in onze situatie niet mogelijk. Zeker niet nu in het regenseizoen. Er zijn teveel insecten, reptielen en prikbeestjes die rondlopen, kruipen en vliegen. Het kan wel, maar we moeten erbij blijven.

We hebben maar een beperkte leefruimte met z’n drietjes dus onze hutje is niet bepaald kindvriendelijk. Daar komt bij dat Kate in de fase zit van alles pakken wat je pakken kan. Opladers,telefoons, laptop, kevertjes, blaadjes…. enz enz. Soms worden we knettergek terwijl het natuurlijk een super goed teken en natuurlijk proces is.

We moeten dus schakelen. Kate veranderd en haar dagindeling veranderd. Het is niet ingewikkeld maar we vinden het soms best lastig. Bedoel, doe dit moederding ook maar voor het eerst. Ik ben nog maar een beginneling. 6 maanden geleden draaide de wereld nog om mij en nu opeens draait het allemaal om ons kleine draakje.

Het kost in ieder geval veel tijd. Ook qua hygiene kost het allemaal meer tijd. We hebben totaal geen luxe dus sta ik de helft van de tijd spullen onder de douche af te wassen, sta ik buiten op ons stoepje voor het hutje haar schommelstoeltje of draagzak te schrobben met een sopje. Roeien met de riemen die je hebt.

Buiten deze verandering om is Kate wel een makkelijk meisje. Ze zit in haar schommelstoeltje in de gym wanneer ik train. 2 uur lang zit je ademloos om zich heen te kijken. Bij de buikspieren mag ze eruit en lekker kruipen en ravotten. Dit doet ze elke dag en ik moet zeggen dat het nog maar 1 of 2 keer niet ging en dat Dann zijn training moest onderbreken.

Zeker 1x per week maar soms vaker als het weer goed is, gaan we zwemmen. Dat vind ze heerlijk en ze word er lekker moe van.

We gaan niet elke dag maar zeker 4x per week eten we in het stadje en gaat Kate gezellig mee. Dit vind ze enig. Overal kennen ze Kate en word ze binnen no time meegenomen door het personeel. Kate is best eenkennig aan het worden maar ze herkent ook wel de vaste mensen en heeft meer vrienden in Pai dan Danny en ik!! Een Nederlandse toerist vroeg aan mij, vind je dat niet irritant? Dat iedereen maar tegen je praat en aan je kind wil zitten??? Ik was een beetje verbaasd. Nee helemaal niet! Ik wil haar zoveel mogleijk liefde geven als mogelijk en deze mensen geven niets anders dan postiviteit aan haar. Daar komt bij dat Kate nu zelf kan aangeven of ze iets wel of niet wil, zolang zij het allemaal prima vind, vinden wij dat ook.

Maar goed, ik had dus een kuitblessure. Het duurde best even maar dat is gelukkig weer achter de rug. Vanaf het moment dat ik een beetje normaal kon trainen werd mijn volgende partij ingeplanned. Dat was 14 augustus.

De wedstrijd heb ik gewonnen. Maar wil daar toch wat dieper op ingaan. Ik vind in nederland heel erg de instelling van, en heb je gewonnen? Ja? Nou mooi en BAM als je wint heb je vrienden. Maar een wedstrijd is niet alleen die 5x2min in de ring. Een wedstrijd is de voorbereiding, de nacht ervoor, de dag van de wedstrijd, hoelaat moet je vechten, hoelang moet je wachten, hoe is je hoek. Zoveel componeten die moeten kloppen om een succes te worden.

Dus ja ik heb gewonnen, nee het was geen goede wedstrijd, nee mijn voorbereiding was niet optimaal, en de avond van de partij was ook verre van optimaal.

Heleboel punten waar aan gewerkt moet worden. Niet alleen bij mij maar ook bij mijn begeleiding bijvoorbeeld. Ik zal een voorbeeld geven van de avond.

We kwamen aan in het stadion. Ik was partij nr 2. Mijn handen waren al getaped in het hotel. We zouden aankomen in het stadion, massage, opwarmen en de ring in. Daar stel je je op in. Weten waar je aan toe bent geeft rust. Je kan al amper denken, adrenaline, endorphine en weet ik veel wat voor stoffen er door je lichaam suizen zorgen ervoor dat je over gevoelig bent voor prikkels. Je hoek, je begeleiders zorgen daarom voor je. Je hoeft alleen maar te volgen, de ring in te gaan en je ding te doen.

Maar dit weet ook je tegenpartij, die weten ook dat de vechter uit het ritme halen, zorgt dat de scherpte eraf gaat. En daar word dan ook vaak gretig gebruik van gemaakt. Helemaal in Thailand. Want onthoud, thailand moet altijd winnen.

We komen aan in het stadion. Kleren uit en op de massagetafel. Ik vraag aan dann of hij mijn tegenstander wil gaan checken. Ik ken die geintjes en trucjes ondertussen. Danny komt terug, ik mag de kleedkamer niet in… ik krijg een onderbuik gevoel, ik weet al hoelaat het is, er word genknoeit. Loop gewoon naar binnen en zeg dan oh sorry, wrong door ofzo. Maar ga het checken!

Danny komt terug, ze hebben je tegenstander gewisseld…. haaa zie je! Op dat moment word Em woest en begint te schreeuwen. De promoters komen erbij en er onstaat een verhitte discussie. Mijn massage is gestopt en em zegt, je vecht niet meer. Dit geintje flikken ze elke keer bij jouw en nu is het klaar. Zit je daar…in de brandende thaise olie…geen partij.
De ruzie /discussie loopt nog even door en ik hoor het volkslied, dat betekent de partijen beginnen. Opeens is daar mijn originele tegenstandster (uit het niets, god mag weten waar ze die hadden verstopt) en de partij gaat ineens weer door. MAARRR je bent niet nr 2 maar je bent de laatste van vanavond. En dan begint het lange wachten. Uren in de kleedkamer, wachten tot je je mag voorbereiden.
Maar goed, ik won de partij op punten. Er was progressie met de vorige partij dus we gaan de goede kant op.

Volgende dag word de gym gebeld. Wil marloes vechten 8 sept live op televisie.
Ja hoor, we zijn er weer. Kate is dan bijna 7 maanden en ik ben weer op het punt waar ik was gestopt. I’m back. Ik voel me mentaal nog niet sterk genoeg voor zo een grote partij. Komende weken word eraan gewerkt dat ik weer in mezelf en in mijn kunnen ga geloven. Ik moet tegen hetzelfde meisje als van de queens birthday 2 jaar geleden. Ik vecht boven mijn gewichtsklasse. Zij is 70kg en wil afvallen tot 65kg op de weging (een dag van tevoren). Ik ben nu 62kg normaal en zou normaal gesproken vechten op 60kg. Maar het is oke, het is een uitdaging. Maar ik doe het goed als underdog. Ze proberen me te fucken en ik weet ondertussen Thailand moet altijd winnen…
We zullen zien.

2 gedachten over “Achter elke partij zit een verhaal

  1. Ik vind het echt Zo gaaf dat je je drones achterna gaat. Dat je alles weer zo probeerd op te pakken als voor Kate. Alleen dan nu met kate erbij echt super knap!

    Keep up the great work loes! ???? Geloof in jezelf and you can do it!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *